qaniçən

qaniçən
sif. Zalım, qəddar, rəhmsiz, vəhşi. Simaca kafir, qaniçən, talançı və cəsur olan bu tayfa <hun tayfası> . . hədsiz zülmlər etmişlər. A. B.. . . Daşqəlbli qaniçən qazaqlar . . zavallı işçiləri bacardıqca qılıncdan keçirirdilər. S. S. A.. // İstismarçı, qansoran, tüfeyli. // İs. mənasında. <Fərman:> . . Ağa Mirzə Əhməd də canavarların, qaniçənlərin böyüyüdür. Ə. H..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • zöhhak — ə. İran əsatirində Dəmirçi Gavənin məğlub etdiyi zalım və qaniçən padşahın adından 1) m. çox gülən, güləyən adam; 2) m. zalım, qaniçən hökmdar …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • mərdümxar — f. adamyeyən, adam əti yeyən; m. qaniçən, zalım …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • səffak — ə. ّJ qantökən, qaniçən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xunaşam — f. qaniçən, qantökən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xunbar — f. 1) qantökən; 2) m. çox ağlayan, çox göz yaşı tökən; 3) m. qaniçən, zalım …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xunriz — f. 1) qana həris; qantökən, qaniçən; 2) m. zalım, qəddar …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xunxar — f. qaniçən, zalım, qəddar …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • canalan — sif. 1. Cəllad, adamöldürən, qaniçən. <Rüstəm:> Bundan sonra mən canalıcı cəllada dönməliyəm… C. C.. //məc. Üzücü, çox əziyyətli. Çox canalan işdir. 2. məc. Füsunkar, məftunedici, dilbər. Dilbilən, bir canalan, bir qəddi şümşad almayım?… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • canalıcı — sif. 1. Cəllad, adamöldürən, qaniçən. <Rüstəm:> Bundan sonra mən canalıcı cəllada dönməliyəm… C. C.. //məc. Üzücü, çox əziyyətli. Çox canalan işdir. 2. məc. Füsunkar, məftunedici, dilbər. Dilbilən, bir canalan, bir qəddi şümşad almayım?… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cəllad — is. <ər.> 1. Ölüm hökmünü icra edən adam. <Xan> cəllad çağırıb əmr elədi ki, Alı kişinin boynunu vursun. «Koroğlu». . . Başım cəllad əlində; Dilim səni haraylar. (Bayatı). 2. məc. Qaniçən, qəddar, mərhəmətsiz adam. <Rəhim:>… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”